Anne Brontë heeft altijd in de schaduw van haar oudere zussen Charlotte en Emily gestaan: haar boeken waren minder dramatisch en bevatten ook dat typische gothic kantje niet waarmee we de Brontës zo graag associëren. Maar met The tenant of Wildfell Hall schreef Anne wel één van de eerste feministische romans uit de 19de eeuw.

Helen Graham is pas getrouwd met Arthur Huntingdon. Al vrij snel blijkt hij een ongemanierde, ontrouwe en soms gewelddadige zuiplap te zijn. Helen probeert hem weer op het goede pad te brengen – dat was ook wat de Victoriaanse maatschappij van een echtgenote verwachtte – maar  na enkele onsuccesvolle pogingen vlucht ze weg met hun zoontje. Ze trekt zich terug in een verlaten landhuis en doet zich als weduwe voor. Helen trekt er de aandacht van Gilbert Markham, een lokale gentleman die helemaal gefascineerd raakt door de mysterieuze dame. De lokale roddeltantes kunnen hun geluk niet op en beginnen allerlei geruchten over Helen te verspreiden…

Anne Brontë focust sterk op de ongelijkheid in man-vrouwrelaties en ze legt de onrechtvaardige en minderwaardige behandeling van vrouwen bloot – weliswaar nog altijd met een 19de-eeuwse lens en vooral gericht op de hogere regionen van de samenleving. Een ideale leeskeuze voor wie eens een wat minder bekende klassieker wil proberen.

Dit is maar een van de leestips van Yasmien, de anglofiel van de leesbrigade.