In "To sleep in a sea of stars" heeft de mensheid zich ontworsteld aan de grenzen van het Sol-stelsel en wervelt vol zelfvertrouwen de oneindige zwarte oceaan van het heelal in. Hoewel er oude buitenaardse structuren worden gevonden, vindt men voorlopig geen spoor van intelligent leven. Kira Navárez is een xenobioloog en lid van een team dat een planeet onderzoekt op geschiktheid voor kolonisatie. Als een verkenningsdrone, die kort voor het signaal verdwijnt, biologisch leven lijkt te rapporteren, wordt Kira op onderzoek gestuurd.   

Wat een heerlijke space opera was dit. Een heelal vol kleur en detail wordt geschapen, het Fractalverse, er is zelfs een website gecreëerd die alle details van dit universum uit de doeken doet https://fractalverse.net/ . De Fractalverse barst van de interessante details over exoplaneten, buitenaardse wezens, ruimteschepen met een eigen bewustzijn (en, jawel, ook lekker veel ruimtegevechten), nieuwe filosofieën en religies en spannende technologie.  De schrijver vult dit heelal verder in met personages die hun grootse en kleine kantjes hebben.  En gelukkig is er ook plaats voor humor. De schrijver wou het verhaal in 1 boek vertellen wat resulteerde in een kolos van ca. 900 bladzijden. Naast het nut van dergelijke kolossen voor het verdelgen van kleiner ongedierte (sorry spin!), kon de schrijver echter ook gedurende het hele verhaal mijn aandacht houden en ja er zitten soms wat ongeloofwaardige plotwendingen in maar hey, het verhaal is fun en dat is het belangrijkste.

Dit is maar een van de leestips van Dominique, de apocalypticus van De Leesbrigade.