De 17-jarige Henry Gaunt en Sidney Ellwood zitten in 1914 allebei op Preshute, een fictieve kostschool gebaseerd op de oude middelbare school van Alice Winn. De sportieve, wat stillere Gaunt en de meer extravagante, poëtische Ellwood hebben sterke gevoelens voor elkaar. De tijdsgeest en de Britse stiff upper lip helpen hen helemaal niet met het uiten van die gevoelens.

Bij het uitbreken van de oorlog neemt Gaunt vrij snel dienst in het leger. Tussen het jongensachtige kattenkwaad van de kostschooltijd en de kille gruwel van het front is er een immens contrast. Brieven zijn het enige communicatiemiddel en ook daarin kunnen ze niet alles aan elkaar toevertrouwen, de legercensuur zit altijd op de loer. Het is onvermijdelijk dat ook Ellwood naar het front in Frankrijk trekt en – toch wat suspension of disbelief – in dezelfde eenheid als Gaunt terechtkomt.

Winns veelzijdigheid als schrijver komt naar boven tijdens de rauwe oorlogsrealiteit en spannende actiescènes, maar ook in tedere momenten tussen de twee jonge mannen. Naast het patriottische groepsgevoel in de loopgraven legt ze ook klassentegenstellingen en racisme in het Britse leger bloot. Voor (de kracht van) poëzie is er een bijzondere rol weggelegd, wat ‘In Memoriam’ voor mij helemaal boven een standaard Grote Oorlogsverhaal plaatste. Kortom, een debuut om u tegen te zeggen.

Dit is maar een van de leestips van Yasmien, de anglofiel van De Leesbrigade.