Dit boek was een bestseller in Zuid-Korea en kreeg tegelijk veel kritiek te verduren. Waarom? Cho Nam-Joo neemt de nog altijd patriarchale Zuid-Koreaanse maatschappij in het vizier. Een vrij droge vertelstijl leidt de lezer door het leven van Kim Jiyoung. Plots begint ze zich op een heel andere manier te gedragen en te spreken: eerst als haar schoonmoeder, dan als een vriendin die al enkele jaren overleden is. Eerst vond ik het een wat vreemde kunstgreep om haar mentale toestand weer te geven, maar eens je die knop hebt omgedraaid ben je wel mee in het verhaal.

Al sinds haar kindertijd is het duidelijk dat haar jongere broertje voorrang heeft. Het lekkerste eten, een eigen slaapkamer. Enkel en alleen omdat hij een jongen is. Kim Jiyoung studeert, heeft een vaste job en trouwt. Als ze zwanger is stopt ze met werken, want het spreekt voor zich dat zij – en niet haar man die meer verdient – voor hun kind gaat zorgen. Voor wie een nog beter beeld wil krijgen van de situatie van vrouwen en het ideaalbeeld van de vrouw in de Koreaanse samenleving, lees dan zeker ook If I had your face van Frances Cha.

Dit is maar een van de leestips van Yasmien, de anglofiel van De Leesbrigade.