Meesterverteller Elif Shafak brengt in Het eiland van de verdwenen bomen een sfeervol liefdesverhaal ten tijde van oorlog. In Cyprus 1974 beleven de onfortuinlijke Grieks-christelijke Kostas en de Turks-islamitische Defne een clandestiene en gevaarlijke liefde. De lokale herberg ‘The Happy Fig’ met zijn sympathieke eigenaars Yiorgos en Yusuf is een idyllisch toevluchtsoord voor de geliefden. De oude magische vijgenboom met papegaai groeit er door het dak. Door het dreigende oorlogsgeweld moet Kostas vluchten naar Londen, terwijl Defne in Cyprus achterblijft. Later worstelt hun dochter Ada in Londen met het familiale verleden, haar Cypriotische roots en overgeërfd verdriet. Haar enige aanknopingspunt is een vijgenboom in de achtertuin, die obsessioneel door Kostas wordt verzorgd. De vijgenboom krijgt een eigen verhaal als getuige van het familiale verdriet en als stem van de gehele Cypriotische geschiedenis, hypocrisie en het menselijke falen. Het eiland van de verdwenen bomen is een krachtige roman, meesterlijk verteld en geschreven in een elegante taal met een vleugje magisch-realisme. Thema’s als migratie, homofobie, religie, generatietrauma, verlies en familiale geheimen komen aan bod. Shafak begeestert en levert een prachtige, empathische maar vooral hoopvolle roman.

Dit is maar een van de leestips van Els, de omnivoor van De Leesbrigade.