Esme brengt haar dagen door onder de sorteertafel in de "scrippy" (Scriptorium), een schuur in Oxford waar haar vader en een team lexicografen woorden verzamelen voor de allereerste Oxford English Dictionary onder leiding van Sir James Murray.

Het is 1887. Op een dag dwarrelt een stukje papier op de grond. Het valt onder de tafel en Esme verstopt het. Ze bewaart het in een oude houten kist die toebehoort aan haar vriendin Lizzie, een jonge bediende in het grote huis van de Murrays. Het woord is “bondmaid”, vertaald als “broodslavin”  en duidt eigenlijk op dienstmeid.

Het zal pas in 1901 zijn dat men vaststelt dat het woord ontbreekt in het woordenboek. Voor Esme is dit eerste woord de start tot het verzamelen van allerlei ‘vergeten’ woorden.

Het mooie is dat het verhaal is gebaseerd op het ontstaan van het bekendste Engelstalig woordenboek. Het is verrijkend te weten te komen hoe dit woordenboek werd gecompileerd door voornamelijk mannen. En indrukwekkend hoeveel geschiedenis de woorden vertellen die er niét in staan (“vrouwenwoorden”).

“Woorden veranderen mettertijd, weet je. Hoe ze eruitzien, hoe ze klinken; soms verandert zelfs hun betekenis. Ze hebben hun eigen geschiedenis.”-Pip Williams

 

 

 

Dit is maar een van de leestips van Bettina, de wereldreiziger van De Leesbrigade.