Het is altijd leuk om een, tot dan toe onbekende, auteur te leren kennen via een goed boek, waarbij dan ook nog blijkt dat ze al een hele serie boeken heeft geschreven en waarvan je niet kunt wachten om die allemaal te lezen. Dat is het geval bij Deeplight van Frances Hardinge.

De auteur beschrijft een eilandenrijk, de Myriade, dat zich bevindt in een wilde, verraderlijke zee. De Goden van de eilanders zwierven eeuwenlang door de zeeën rond de Myriade. Een priesterkaste probeerde de honger van de Goden met mensenoffers zoveel mogelijk te stillen. Als de priesters echter faalden, werden schepen naar de diepte getrokken of volledige eilanden verwoest. Tot na een apocalyptische nacht, waarbij de eilanden geteisterd werden door stormen en vloedgolven, de goden verdwenen leken te zijn. Dertig jaar na de verdwijning van de goden, moet straatjongen Hark creatief zijn om te kunnen overleven. Tijdens een crimineel maar potentieel lucratief plan, wordt Hark opgepakt en veroordeeld om als oppasser te dienen van de nu nutteloze priesters die hun laatste dagen slijten op een afgelegen eiland. Daar leert hij door priester Quest de ware aard van de goden kennen en komt hij te weten dat hun verrijzenis nakende is.

De schrijfster creëert een wilde, avontuurlijke wereld waarbij in de zeeën mythische wezens zwemmen en ook eilanders betoverd kunnen geraken door geheimen bewaard in donkere diepe wateren. De Myriade bruist van het leven en even onstuimig en onberekenbaar als de hen omringende woeste wateren, proberen de eilanders hun plaats in de wereld te veroveren. Ze verkennen in geïmproviseerde duikboten en duikklokken de diepzee op zoek naar achtergelaten schatten. Trots tarten ze de gevaren en zoeken ze de grenzen van hun mogelijkheden op. Het is een plezier om even in die wereld te vertoeven.

Dit is maar een van de leestips van Dominique, de apocalypticus van De Leesbrigade.