Eén van mijn favoriete boeken dit jaar staat nu al vast: ‘The swimmers’ van Julie Otsuka. (En als eind december blijkt dat die er toch niet meer bij hoort heb ik echt een fenomenaal leesjaar achter de rug.)

Het begint als het verhaal van een ondergronds zwembad en de mensen die er komen zwemmen. Mensen met verschillende achtergronden en interesses die buiten dat zwembad niet noodzakelijk met elkaar in contact zouden komen. Eigenlijk zijn de zwemmers een dwarsdoorsnede van de Amerikaanse samenleving. 

Ze ontdekken een barst op de bodem van het zwembad, wat meteen heel wat speculatie over mogelijke oorzaken en rampscenarios met zich meebrengt. Die barst en het continue ontstaan van kleinere barstjes vormt ook een treffende metafoor voor de dementie van Alice, één van de zwemmers. Otsuka beschrijft het einde van Alices levensverhaal zowel intiem als confronterend.

Eerder verscheen al haar boek ‘The Buddha in the attic’ dat volledig in een wij-perspectief is geschreven. Met ‘The Swimmers’ toont ze opnieuw haar meesterlijke beheersing van niet-alledaagse en wisselende vertelperspectieven. Een bijzonder boek waar ik al vaak aan heb moeten terugdenken.

Dit is maar een van de leestips van Yasmien, de anglofiel van De Leesbrigade.