Door een catastrofe is de wereld steriel geworden en sterven dieren en planten uit. De weinige overlevenden verliezen alle menselijkheid in hun zoektocht naar het steeds schaarser wordende voedsel. In deze dode wereld doorkruisen een vader en zoon het grijze landschap. Met al hun bezittingen in een winkelwagen en een pistool waar nog maar 2 kogels in zitten, zoeken ze wanhopig een toevluchtsoord. De vader vindt enkel nog kracht in de liefde voor zijn zoon en in de wil om de jongen veilig te houden.  

Communicatie en omgang tussen vader en zoon zijn wegens vermoeidheid en eeuwige honger herleidt tot het puur fundamentele. Maar in die schaarse woorden tussen vader en zoon en de kleine tekenen van genegenheid tussen beiden, geeft de schrijver de liefde tussen beiden op een prachtig en ontroerende wijze weer. De namen van kind en vader komen we niet te weten in het verhaal en ook de aard van de catastrofe blijft onbekend, maar juist door die abstractie kun je je nog beter inleven in het verhaal.

Cormac McCarthy won met dit boek de Pulitzerprijs voor Fictie in 2007 en in 2009 werd het verhaal verfilmd.

Dit is maar één van de leestips van Dominique, de apocalypticus van onze leesbrigade.