Ik durf al eens een goeie thriller lezen. Geen verhalen over bloederige moorden van wrede seriemoordenaars, maar wel psychologische verhalen waarbij je vanaf de eerste zinnen al vermoedt dat er heel wat staat te gebeuren. Zo ook bij "De stem uit het bos".

Jaren nadat haar oudere broer Bear verdween, verdwijnt ook Barbara Van Laar op mysterieuze wijze uit hetzelfde kamp. 
Het is een ochtend in 1975 als wordt ontdekt dat de 13-jarige Barbara niet in haar bed ligt in Camp Emerson, een zomerkamp in de Adirondacks (noordoosten van New York) dat eigendom is van haar welgestelde familie Van Laar. Barbara is een rebelse tiener met een gothic uiterlijk en een stormachtig temperament, niet bepaald het favorietje van de ouders die immers getraumatiseerd zijn door het verlies van hun eerstgeborene Bear jaren terug. 

Barbara staat erom bekend dat ze elke avond na bedtijd in het geheim naar buiten sloop, maar niemand heeft enig idee waar ze is. Hierdoor ontstaan speculaties dat ze mogelijk het slachtoffer is geworden van een lokale seriemoordenaar die recent uit de gevangenis is ontsnapt. Deze Jacob Sluiter werd in de jaren zestig veroordeeld voor elf moorden en werd ooit verdacht van de ontvoering van Barbara's broer Bear, hoewel toen uiteindelijk de tuinman hiervan werd beschuldigd.

De taak om de waarheid te achterhalen komt terecht bij de jonge, onervaren assistent-onderzoeker Judy Luptack, die zich niet laat ontmoedigen door mannelijke collega's die twijfelen of een vrouw wel geschikt is voor dit werk. Terwijl Judy diep graaft, ontvouwt zich een schrijnend groepsportret van de familie Van Laar en leidt het tot een reeks duistere onthullingen over deze familie met daarenboven een onverwachte ontknoping.

Door de korte hoofdstukken waarbij telkens bepaalde personen in het licht worden gezet, en de verschillende tijdsperiodes, leest het boek als een sneltrein. Daarbovenop roept Moore diepe sympathie op voor de personages die worstelen met zowel psychologische als fysieke mishandeling door hun dierbaren. Ondanks de rijke achtergrond en de vele secundaire mysteries blijft deze complexe en emotioneel meeslepende roman voortdurend boeien. Elk detail past vakkundig in elkaar, en elk personage, hoe klein ook, laat een indruk achter.

Let ook op de cover waarbij het likje roze verf van belang is in deze roman.

Dit is maar een van de leestips van Bettina, de wereldreiziger van De Leesbrigade.