Boek
Nederlands

Klokgelui : roman

Leo Pleysier (auteur)
+1
Klokgelui : roman
×
Klokgelui : roman Klokgelui : roman

Klokgelui : roman

Genre:
In een gemeenschap waar iedereen elkaar nauwlettend in de gaten houdt, blijkt zich bij een vereenzaamd ouder burenkoppel binnenshuis een drama af te spelen.
Titel
Klokgelui : roman
Auteur
Leo Pleysier
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2023
156 p.
ISBN
9789403128771 (paperback)

Besprekingen

Hersenschimmen in de Kempen

Leo Pleysier toont in Klokgelui hoe de fixatie op de eigen kleine besognes blind maakt voor de grote drama's die zich naast de deur afspelen.

Zoals elke eerste zondag van september komen de leden van een wandelclub ergens in de Kempen samen. Ze praten over koetjes en kalfjes, het weer, alledaagse ergernissen. Gewoon gezellig gebabbel, door elkaar heen en langs elkaar heen. Tot een van hen vraagt voor wie de doodsklokken hebben geluid. Niemand weet het. Ook in het dorp leeft men niet meer onder de kerktoren. De gesprekken meanderen verder en terloops komt een kinderloos ouder echtpaar ter sprake met wie het niet goed gaat. Hoewel de verteller bij hen in de straat woont, weet hij niet wie ze zijn. Navraag bij hun buurvrouw leert hem wat er scheelt met Jef en Germaine.

Het begint met niet meer op een woord kunnen komen. En dan kleine vergetelheden die tot irritatie leiden: zakdoeken die niet meer te vinden zijn, pillendoosjes die verwisseld worden. En het wordt erger. Na een tijd herkent Germaine niet meer wie er op familiefoto's staat, ze krijgt last van paranoïde angst en waanvoorstellingen. Jef draagt het gel…Lees verder

Leo Pleysier geeft de tijdgeest een subtiele tik.

'Zelf gemaakt? zegt Eline Martens. Jazeker, zegt Sonja. En met aardbeien en slagroom nog wel zie ik, zegt Mark Storms. Heerlijk, zegt Anna De Roeck.' Geen hemelbestormend proza en toch trefzeker in zijn holheid. Lijnloze conversatie op een jaarlijkse vriendenbijeenkomst in Klokgelui, een kleine roman van de Vlaamse schrijver Leo Pleysier (1945).

Zijn boek opent met de bijeenkomst van de vriendengroep en sluit met hun samenzijn een jaar later. Daartussen wordt het verhaal verteld van een teruggetrokken ouder echtpaar, waarvan de vrouw dementeert. Ze wonen in de straat van een van de vrienden, die door buurvrouw Ludwina op de hoogte wordt gehouden in een passende praatstijl: 'Ge raadt nooit wat er gebeurde toen ik vorige zaterdag bij Jef aanbelde, zegt Ludwina.'

Haar sobere en tegelijk beeldende impressies, met navertellen van flarden gesprek tussen de dementerende Germaine en haar man Jef, zijn wrang en ontluisterend. Ontroerend is de geduldige Jef. Zijn…Lees verder

Minstens drie onverge telijke personages

 

****

Kempenzoon Leo Pleysier is nooit de man van het grote gebaar geweest, maar in zijn nieuwe roman 'Klokgelui' levert hij een wel heel straf staaltje onnadrukkelijkheid af. De verteller blijft afwezig, hij is alleen de camera die registreert wat hij ziet en, vooral, hoort. Uit die gesprekken - het 'klokgelui' uit de titel - rijst een beeld op van een verbrokkelde samenleving waarin angst, eenzaamheid en lafheid regeren. Pleysier heft het gordijn van het geroddel op en toont het drama van een hoogbejaard en zorgbehoevend paar. Een literair hoogstandje en een spiegel van onze kleinmenselijkheid. 

 

Een literaire roman over vriendschap en buurmanschap. Een vriendengroep komt jaarlijks bijeen op een zomers terras, waar ze drukke, bonte gesprekken voeren. Een terloopse vermelding van een ouder burenkoppel leidt tot de onthulling van een verborgen drama dat zich bij deze buren afspeelt. Door middel van scherpe dialogen en observaties wordt een gemeenschap getoond die elkaar nauwlettend in de gaten houdt en waar het niet kennen van je buren als een grote zonde wordt beschouwd. In lichtvoetige stijl geschreven. Met name geschikt voor literaire lezers. Leo Pleysier (Rijkevorsel, 1945) schreef eerder onder andere ‘Wit is altijd schoon’ en ‘Familiealbum’. Hij won meerdere literaire prijzen waaronder de Arkprijs van het Vrije Woord en de F. Bordewijk-prijs.

Over Leo Pleysier

Leo Jozef Theresia Pleysier (Rijkevorsel, 28 mei 1945) is een Nederlandstalig Belgisch schrijver. Hij werd geboren in Rijkevorsel in de Antwerpse Kempen, en woont daar anno 2023 nog steeds.

In zijn verhalende prozawerk onderzoekt hij zijn verhouding tot zijn geboortestreek en zijn familieleden. Angst, eenzaamheid, nestwarmte, geweld, de veranderende tijdgeest, isolement en verbondenheid tussen mensen zijn enkele terugkerende thema's. Pleysiers romans zijn emblemata van de menselijke conditie. Ze bevatten tussen de regels ook heel wat tijds- en maatschappijkritiek.

Zijn eerste boeken (Mirliton en Niets dan schreeuw) zijn experimenteel van taal en compositie en ik-gericht. Gaandeweg heeft de auteur zijn horizon verruimd: van zijn eigen streek (Waar was ik weer?) naar Engeland (Shimmy), Afrika (Zwart van het volk), India en China (De Gele Rivier is bevrozen, De trousse).

Wit is altijd schoon (1989), wa…Lees verder op Wikipedia