'De kleine dingen die we anders hadden kunnen doen': na een mysterieuze verdwijning blijven die een groep vrienden achtervolgen in Jane Harpers 'Verstoten', de afsluiter van haar Aussie noir-trilogie rond federaal agent Aaron Falk. De vermiste in kwestie is Kim Gillespie, een depressieve moeder van twee die voor een feest is teruggekeerd naar haar familie in Maralee Valley, in het hart van de Australische wijnregio. Werd ze ontvoerd, sprong ze in het plaatselijke waterreservoir, of is er iets anders aan de hand? Na een even korte als ijselijke proloog - Kim die haar baby achterlaat onder het reuzenrad op de kermis - neemt Harper uitvoerig de tijd om de onderlinge relaties en vooral het leven in de outback down-under te schetsen: beeldend en haast filmisch, net zoals in haar onvolprezen debuut 'De droogte', met een reeks onthullende flashbacks die ze feilloos in haar door de personages gedreven verhaal verweeft. Pas ver over halfweg komt er langzaam schot in de verdwijningszaak, maar dat deert niet. Luidens de omslag is 'Verstoten' een literaire thriller, maar het is vooral een roman over de verschillende manieren waarop mensen worden getroffen door een verlies, en over hoe we met z'n allen onvermijdelijk onze herinneringen fotoshoppen.