In deze kleine roman geeft de Zuid-Amerikaanse schrijver van o.a. "Het kwade uur" en "Honderd jaar eenzaamheid" door middel van zijn hoofdpersoon, de kolonel, op indringende wijze een beeld van de machteloosheid van zijn volk. Deze kolonel met een revolutionair verleden, woont in een fictief Zuid-Amerikaans stadje (Macondo) waar hij al 15 jaar tevergeefs wacht op het bericht dat hij zijn pensioen zal krijgen. Samen met zijn astmatische vrouw leeft hij in bittere armoe. Zijn enige en laatste trots is een magere vechthaan die voor hem en voor de hele stad het symbool is geworden van de trotsering van alle ellende. Bij gelegenheid door de Nobelprijswinnaar 1982 zijn meest geslaagde boek genoemd. Pocketeditie; kleine druk.