Izzy groeit op bij haar alleenstaande moeder in California. Tot ze erachter komt dat haar vader niemand minder is dan de Japanse kroonprins. Op zijn uitnodiging trekt Izzy naar Japan, maar als prinses Izumi heeft ze nog alles te leren: de omgangsvormen, de taal, de traditie, het leven met een hofdame en een lijfwacht, het omgaan met de pers of met jaloerse nichtjes. Ook haar eigen vader moet ze nog leren kennen. Na de uitgebreide kennismaking met haar tot dan onbekende achtergrond, worstelt Izzy met de vraag in welke van haar twee werelden ze wil blijven.

Alle ingrediënten zorgen ervoor dat dit verhaal veel pubermeisjes zal aanspreken: de gesprekken onder vriendinnen, het sprookjesgehalte, de verliefdheid van Izzy op haar lijfwacht, haar worstelen met haar identiteit. Bovendien maken de vlotte schrijfstijl en de vele dialogen dat het boek leest als een trein. Toch zullen sommige lezers mogelijk op hun honger blijven zitten. De stamboom van de keizerlijke familie creëert de verwachtingen dat deze personages rijkelijk aan bod zullen komen, wat toch maar in beperkte mate het geval is. Ook de Japanse cultuur had ik graag meer in de diepte uitgewerkt gezien. Het blijft allemaal wat oppervlakkig, met volle focus op pubergedrag, -gedachten en -gevoelens. Maar dat maakt het ongetwijfeld bij uitstek herkenbaar en aantrekkelijk voor de doelgroep.