Bij het lezen van de inleidende tekst wist ik al dat Blue sisters van Coco Mellors diep zou gaan en me zou beroeren:

'Een zus is geen vriendin.  Waar komt toch de behoefte vandaan om zoiets essentieels en ingewikkelds als de band tussen zussen te reduceren tot iets vervangbaars en banaals als vriendschap? (…)  Ware zusterschap, van het soort waarbij je nagels in dezelfde baarmoeder zijn gegroeid en je schreeuwend uit hetzelfde geboortekanaal naar buiten bent gekomen, is niet hetzelfde als vriendschap. Je kiest elkaar niet uit en er is geen aftastende periode waarin je elkaar leert kennen.  Je maakt van het begin af aan deel uit van elkaar.  Neem de navelstreng – taai, stevig, afstotelijk, maar van levensbelang –  en  vergelijk die met een kleurig geweven  vriendschapsarmbandje. Dat is het verschil tussen een zus en een vriendin.’

Het verhaal van Avery, Bonnie, Nicky en Lucky Blue en hun disfunctionele familie, biedt een rauwe en intieme kijk in de tumultueuze, soms wrede en allesverslindende liefde die zus zijn met zich meebrengt. 

De zussen waren altijd een bende van vier, samen tegen de wereld, tegen een alcoholische vader en een hulpeloze moeder. Een jaar nadat Nicky is gestorven waarbij ze toen teruggebracht werden tot drie, heeft geen van hen al geleerd met het verlies te leven in deze gedestabiliseerde verhouding. Ieder probeert op zijn eigen manier dit verlies te verwerken – variërend van zelfdestructie tot zelfhaat – terwijl ze zich blijven afvragen wat ze hadden kunnen doen om te voorkomen wat er is gebeurd. De zussen komen noodgedwongen voor het eerst weer samen in New York om de verkoop tegen te houden van het ouderlijke appartement waarin ze samen hebben gewoond.

Het verhaal dat zowel de kracht als de kwetsbaarheid van familiale banden illustreert, is een aangrijpend boek voor iedereen die geraakt wordt door de complexiteit van verlies. Het is bovendien een krachtig eerbetoon aan de blijvende impact van liefde en familie. Het mooie proza maakt het toegankelijk en emotioneel. 

De personages die telkens in een hoofdstuk aan bod komen, zijn zorgvuldig beschreven en hebben een diepgang waardoor je als lezer leert ze niet voorbarig te beoordelen, maar te begrijpen waarom ze handelen zoals ze doen.

Dit is maar een van de leestips van Bettina, de wereldreiziger van De Leesbrigade.