In 'All among the barley' roept Melissa Harrison de sfeer op van het Britse platteland circa 1933: idyllische dorpjes met een village green in het centrum en glooiende heuvels vol graanvelden. De aandacht voor gedetailleerde natuurbeschrijvingen deed me denken aan de sfeer en schrijfstijl van H is for Hawk van Helen Macdonald – trouwens ook een absolute aanrader.

Hoofdpersonage Edie Mather is een veertienjarige boerendochter die niets buitengewoons verwacht van de komende zomermaanden: helpen in het huishouden met haar moeder, de oogst binnenhalen met de hele familie en op een vrije middag afkoelen in de rivier. Tot de komst van de Londense Constance FitzAllen. De jonge vrouw is een boek over oude plattelandsgewoonten aan het schrijven en trekt door East Anglia op veldonderzoek. Ze idealiseert traditionele gebruiken en vindt het jammer als die vervangen worden door moderne technieken of machines.

Edie is direct gefascineerd door de Londense vakantiegast en neemt haar regelmatig mee op sleeptouw in de omgeving. Gaandeweg komen er echter kleine scheurtjes in de gepolijste façade van Constance en ontdek je dat ze niet enkel op zoek is naar oude volkse gebruiken, maar er een onverwacht motief op nahoudt. Voeg daar nog een verrassend einde aan toe en dat maakte van All among the barley een roman die een hele tijd in mijn gedachten bleef rondhangen.

Dit is maar een van de leestips van Yasmien, de anglofiel van de Leesbrigade.