In de klassieker Al onze gisterens brengt Natalia Ginzburg een gitzwart verhaal van twee Italiaanse families tegen de achtergrond van WO II.

Aan het woord is de zestienjarige Anna. Ze beschrijft het dagdagelijkse leven met haar zus Concettina, haar twee broers en haar vader. De moeder is overleden en juffrouw Maria woont bij hen in. We zien wat ze eten, we ontmoeten de minnaars van haar zus, de politieke activiteiten van haar broers, de vakanties op het platteland. 
In het huis aan de overkant woont een rijke familie: de directeur van een zeepfabriek, zijn verwende mondaine vrouw en hun drie kinderen Emanuele, Giuma en Amalia. De politiek geëngageerde Emanuele raakt bevriend met de broers van Anna en Anna krijgt van de wrede Giuma haar eerste kus. Geleidelijk aan duikt de oorlog op en houdt beide gezinnen in een wurggreep.

De roman blinkt uit in het contrast tussen de meesterlijk eenvoudige manier van vertellen en de hardheid van de gebeurtenissen. Misbruik, gevangenschap, zelfmoord, oorlog, deportatie… Anna rapporteert alles als een roerloos insect turend op een blad, onaangedaan en emotieloos.

Dit is maar één van de leestips van Els, de ominivoor van onze Leesbrigade.